Ο κόσμος αυτός οδεύει προς την καταστροφή, η υπακοή είναι πρόβλημα, ενώ η ανυπακοή αποτελεί επείγουσα και επιτακτική ανάγκη. Ποιες είναι οι ρίζες της; Γιατί οι άνθρωποι παραμένουν αδρανείς και πειθήνιοι; Μπορούμε να αναζητήσουμε τις αιτίες στον κοινωνικό κομφορμισμό, στην οικονομική ανέχεια, στον σεβασμό για την αυθεντία και την εξουσία, στο κυρίαρχο πνεύμα μιας ψευδεπίγραφης συναίνεσης που αποκρύπτει τις ανισότητες και τις διαφορές. Τίποτα δεν πρέπει να μας φαίνεται φυσικό και αυτονόητο. Δεν πρέπει να υποκύπτουμε στις παραδοσιακές βεβαιότητες, τις παραδεδομένες συμπεριφορές. Δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε με την αδικία, με τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές ανισότητες, με την κλιματική αλλαγή, με την τραγική μοίρα που επιφυλάσσουμε στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε κριτικά τα αυταπόδεικτα και τις γενικότητες, να ξαναβρούμε το νόημα της πολιτικής ευθύνης. Απέναντι στις άψυχες στατιστικές και τους ανώνυμους αλγόριθμους, η ανυπακοή καταφάσκει στο ανθρώπινο.