Η ύλη επιδιώχθηκε να καλύψει κατά τρόπο σύμμετρο τις απαιτήσεις του γνωστικού αντικειμένου. Έτσι, το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στη σεισμική διέγερση και στα γενικά χαρακτηριστικά της αποκρίσεως, ενώ στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται με τη μεγαλύτερη δυνατή λεπτομέρεια -χωρίς καθόλου υπολογισμούς- η μηχανική λειτουργία και η σεισμική παθολογία του σύνθετου σκελετού των πολυορόφων κτιρίων. Στο τρίτο κεφάλαιο αναπτύσσονται οι διάφορες μέθοδοι αντισεισμικού υπολογισμού με βάση το διακριτό μοντέλο των κατασκευών και με τη χρήση μητρωικών συμβολισμών, σύμφωνα με τις απαιτήσεις ενός αυτόματου υπολογισμού με τον Η/Υ. Αντίθετα, στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται με ενιαίο τρόπο και με αρκετά στοιχεία προτωτοτυπίας οι βασικές αρχές του απλοποιημένου υπολογισμού των πολυορόφων κτιρίων σαν απλών προβόλων, με βάση το συνεχές μοντέλο και με τη χρήση αριθμητικών πινάκων. Αλλά η πολυμορφία του αντισεισμικού σκελετού των κτιρίων επιβάλλει μία λεπτομερέστερη ανάλυση, ανάλογα με τη δομή του και με τη χρήση τόσο του διακριτού όσο και του συνεχούς μοντέλου. Για το λόγο αυτό στο πέμπτο κεφάλαιο εξετάζονται χωριστά τα αμιγή συστήματα που εμφανίζουν απλούστερη ελαστική συμπεριφορά, ενώ τα επόμενα δύο κεφάλαια αφιερώνονται για τη μελέτη των μικτών συστημάτων, το έκτο για τα συμμετρικά και το έβδομο για τα ασύμμετρα, λόγω της συνετότερης συμπεριφοράς τους στο χώρο. Μία σαφής αντίληψη της υπόψη συμπεριφοράς πιστεύουμε ότι αποκτάται με τη βοήθεια της μεθόδου των τριών πόλων που αναπτύξαμε πρόσφατα και που εκτίθεται στο έβδομο κεφάλαιο. Τέλος, στο όγδοο κεφάλαιο γίνεται μία μάλλον σύντομη αναφορά στα φαινόμενα δευτέρας τάξεως χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις πληρότητας. Η σύνταξη του εκτενούς παραρτήματος Α κρίθηκε αναγκαία όχι μόνο για τον ακριβέστερο υπολογισμό των πυρήνων βάσει της θεωρίας Vlassov, αλλά κυρίως διότι με την υπόψη θεωρία επιτυγχάνεται ο υπολογισμός και η κατανόηση της συνολικής στατικής λειτουργίας των κριτίων στο χώρο. Στο παράρτημα Β περιέχονται οι απαιτούμενοι