Σ’ αυτό τον σουφικό ύμνο, που διέσωσε το 1867 ο John P. Brown, διερμηνέας της αμερικανικής διπλωματικής υπηρεσίας στην Υψηλή Πύλη της Κωνσταντινούπολης, έχουμε ένα εξαίσιο δείγμα ποιητικής γραφής από τη συροπαλαιστινιακή περιοχή ανάμεσα στους 8ο και 10ο αιώνες. Γραμμένος από άγνωστο συγγραφέα, ο ύμνος που επιγράφεται" Άνθρωπος και Θεός" παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τον μελετητή του ισλαμικού μυστικισμού, επειδή - εκτός από μια φλογερή ποιητική αποτύπωση της μουσουλμανικής ευσέβειας, η οποία πρέπει να θεωρείται μάλλον κοινό κτήμα των καλλιεργημένων στρωμάτων της αυτοκρατορίας - στη ρητορική του συνυφαίνονται, περισσότερο ή λιγότερο ευδιάκριτα, όλα τα μεγάλα συγκριτικά ζητήματα που εξακολουθεί να θέτει στους ερευνητές το ιδιόμορφο ρεύμα θρησκευτικών ιδεών και πρακτικών που υπήρξε ο σουφισμός και γενικότερα η κουλτούρα των μυστικών ταγμάτων του ισλάμ. Κάποια τέτοια συγκριτικά ζητήματα φωτίζονται καλύτερα μέσα από τον θρησκειοϊστορικό σχολιασμό, στον οποίο υποβάλλει το κείμενο, με βάση ιστορικές πληροφορίες που αντλούνται από τον ευρύτερο πολιτισμικό περίγυρό του, ο μεταφραστής και επιμελητής της ελληνικής έκδοσης.