Μικρά θραύσματα δημόσιας γραφής του Σταύρου Κωνσταντινίδη από την τριετία 2017-2020 συγκεντρώνονται και σχηματίζουν μια γνώμη για την πολιτική, τις πόλεις και τη ζωή, στο κλείσιμο μιας δεκαετίας που θυμίζει δρόμο μελαγχολικό. Συνεντεύξεις, άρθρα, ημερολογιακές σημειώσεις και δοκιμιακές προσεγγίσεις με σταθερή αφετηρία το πολιτικό πεδίο τείνουν με μια διαγώνια διαδρομή στο κάτοπτρο της κανονικότητας, όπου η κοινωνία αναζητεί το ώριμο είδωλό της. Ο Σταύρος Κωνσταντινίδης ονομάζει την πρώτη ενότητα των κειμένων του "Περιπέτειες προσώπων, κειμένων και βίων". Εδώ φανερώνει τις εκλεκτικές συγγένειες που διαμορφώνουν και τη δική του πνευματική σκευή. Το βλέμμα του πέφτει παντού: από τη δυαδική διακριτική γοητεία της Καρόλου Ντηλ και της Σκουφά, μέχρι τις ιδιαίτερες μορφές του Γιάννη Χατζηγώγα και του Γιάννη Μπουτάρη. Από τη νοσταλγία του Μοδιάνο και της Παλιάς Παραλίας στη Θεσσαλονίκη, μέχρι το Σύνταγμα και τη χειμωνιάτικη Σαντορίνη. Αλλά και από τις κουβέντες με ανθρώπους όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο Γιώργος Λαζόγκας και από τις αποτιμήσεις στο έργο των Άρη Σφακιανάκη, Νικόλα Σεβαστάκη, Πέτρου Τατσόπουλου, Χρήστου Χωμενίδη, Σπύρου Βούγια, ο Σταύρος Κωνσταντινίδης ψάχνει να βρει τη μεγάλη εικόνα μιας χώρας που αναζητά τα βήματά της. Γι’ αυτό και πάντα δίνει προσοχή σε "... πράγματα που μου έμαθε η ζωή". Τα "Πολιτικά" είναι η δεύτερη ενότητα κειμένων του Σταύρου Κωνσταντινίδη κι εκεί μπορεί κανείς να βρει όλα όσα απασχόλησαν την κοινή γνώμη την τελευταία τριετία στην κεντρική πολιτική σκηνή, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην εξωτερική πολιτική. Αλλά βέβαια, ο συγγραφέας ενδιαφέρεται για τη σηματοδότηση των ευρύτερων γεγονότων: οι επενδύσεις, η πολιτική της ασφάλειας, το μεταναστευτικό, ο τουρισμός, τα πανεπιστήμια είναι θέματα που τα γνωρίζει καλά κι έχει στέρεες απόψεις. Αλλά ακόμη και ο έρωτας ή η ψυχανάλυση βρίσκουν εδώ τη θέση τους, ίσως ως καίρια στοιχεία της πολιτικής διαδικασίας. Η τρίτη ενότητα κειμένων στο βιβλίο, με τίτλο "Βλέμματα στο σώμα της πόλη