Ο Αναστάσιος επιδόθηκε σε έναν γνήσιο αγαπητισμό. Χωρίς να υπολογίζει εθνικές ή θρησκευτικές ή κοινωνικές διαχωριστικές γραμμές. Ο αείμνηστος Δημήτριος Γλάρος, πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και καθηγητής της Ιατρικής Σχολής, του είχε δωρίσει ένα κρεβάτι νοσοκομείου, πλήρως εξοπλισμένο τεχνολογικά, προκειμένου να μπορεί να κοιμάται κάπως ανακουφισμένος, καθώς ήταν ασθενικά τα πνευμόνια του και επιπλέον πονούσε. Όμως δεν έκανε ο ίδιος χρήση του δώρου. Το αποδέχθηκε, αλλά το προσέφερε σε έναν φτωχό Αλβανό Μουσουλμάνο, ο οποίος το είχε ανάγκη, όπως και αυτός. Μπορεί να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι είναι ασήμαντο το περιστατικό, αλλά δείχνει ότι η αγάπη ήταν στο DNA του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.