Κυριακάτικη ανία Παραδομένοι στις φλόγες οι τοίχοι της αντοχής μας. Τα μάτια μας παράθυρα ερμητικά κλειστά. Να ικετεύουμε ανήμποροι για μια σταγόνα αέρα και η μυρωδιά της καμένης σάρκας να μας βυθίζει - όλο και πιο αργά - σ' ένα λήθαργο εφιαλτικό. Τη Δευτέρα μαζέψαμε τα αποκαΐδια ξεπλύναμε το φόβο από την αγωνία της επανάληψης και δώσαμε τα χέρια για μια ακόμα ειρηνική συνύπαρξη παίζοντας με το χρόνο.