Το παρόν βιβλίο αποτελεί µια σύντοµη ιστορία της διαρκούς έντασης ανάµεσα στις έννοιες της αλλοτρίωσης και της ελευθερίας. Με κυρίαρχη την πρώτη έννοια, η µελέτη επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει ορισµένα από τα θεµελιώδη πεδία αυτής της έντασης: την αντίθεση φύσης και κοινωνίας, την αντιπαράθεση ιδιωτικού και δηµόσιου βίου, την πραγµοποίηση των κοινωνικών σχέσεων και την πολιτική έκφραση της αλλοτρίωσης στον ολοκληρωτισµό. Χωρίς καµία διάθεση εξάντλησης των παραπάνω πεδίων, η µελέτη διέρχεται τέσσερα αυτοτελή στάδια τα οποία συγκλίνουν προς µια κοινή και αρκετά επίκαιρη διερώτηση: η σηµερινή αποµάκρυνση από την κριτική οπτική της έννοιας της αλλοτρίωσης οφείλεται έως έναν βαθµό στην καταλυτική επίδραση που άσκησε η µεταϋλιστική οπτική της µετανεωτερικότητας, η οποία προδιαγράφει, άλλη µια φορά και µε άλλο τρόπο, την αντινοµική θεµελίωση της ελευθε­ρίας τόσο στις νέες µορφές πολιτικού αυταρχισµού όσο και στην «επισφαλή» ανωνυµία της κοινωνικής δυναµικής.