Ο «Αγνοούμενος» είναι η αφηγηματική μαρτυρία ενός στρατιώτη για το όνειρο και τον εφιάλτη της Μικρασίας, που διαποτίστηκε κυρίως από την πικρή εμπειρία των γεγονότων του Αυγούστου του 1922. Και η πικρή αυτή εμπειρία, που αργότερα έγινε λυγμός, καημός αβάσταχτος, χάραξε ανεξίτηλα την ψυχή του, από τη στιγμή που λίγοι σεβάστηκαν τη μνήμη, το παράδειγμα και τη θυσία όλων εκείνων που σκοτώθηκαν στα βάθη της ανατολής, αυτοπροαίρετα και με την απόλυτη βεβαιότητα πως έτσι εκπλήρωναν το χρέος τους απέναντι στην πατρογονική τους κληρονομιά και στην πρόκληση της Ιστορίας. Αυτή λοιπόν την πίκρα του για την πληγή της Μικρασίας κατάφερε να μεταγγίσει και σε σένα ο στρατιώτης Στυλιανός Σαββαΐδης (και σας μεταφέρω με το μυθιστόρημά μου), αφηγούμενος τα όσα έζησε με τον Αγνοούμενο δεκανέα Στρατή Καμπάνη, τότε στη Μικρασία, από το 1919 ως το 1922, που ο ελληνισμός άγγιξε το όνειρο και ύστερα βυθίστηκε στο εφιάλτη. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]