Κατά την διάρκεια των 800 ημερών πολέμου που έζησε, ο Νικολάϊ Λίτβιν πολέμησε στην πρώτη γραμμή στις τρομερές αρματομαχίες στο Κούρσκ, τραυματίστηκε τρεις φορές και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας ανομολόγητων ωμοτήτων σε βάρος αιχμαλώτων και αμάχων. Επιβίωσε όμως για να γράψει αυτά τα σύντομα αλλά συναρπαστικά απομνημονεύματα των πολεμικών του εμπειριών. Λίγο πριν την ηλικία των 20 ετών, ο Λίτβιν υπηρέτησε επί τρία χρόνια στον Κόκκινο Στρατό στα θανάσιμα πεδία του Ανατολικού Μετώπου. Τα απομνημονεύματά του παρουσιάζουν μια ειλικρινή αφήγηση για την μοίρα του κοινού στρατιώτη στον στρατό του Στάλιν. Σε αντίθεση με τα απομνημονεύματα των Ρώσων αξιωματικών -τα οποία ασχολούνται συνήθως με τις μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις και με πολιτικά ζητήματα -αυτή η αφήγηση προσφέρει μια πραγματικά προσγειωμένη άποψη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο πλέον θανάσιμο θέατρό του. Βάζει ένα λερωμένο ανθρώπινο πρόσωπο στο τεράστιο κόστος των απωλειών και παρέχει μια σπάνια άποψη για τις μάχες οι οποίες συντέλεσαν στην ήττα του Γερμανικού Στρατού. Οι ποικίλοι ρόλοι του Λίτβιν, που κυμάνθηκαν από εκείνον του αντιαρματικού πυροβολητή στο Κούρσκ έως τον χειριστή βαρέος πολυβόλου σε ένα τάγμα τιμωρημένων και κατόπιν σε έναν επιτελικό οδηγό της 354ης Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων, προσφέρουν μοναδικές οπτικές γωνίες του Κόκκινου Στρατού στον Β΄ Π.Π. καθώς πολέμησε από την Ουκρανία μέχρι τα βάθη της Γερμανικής ενδοχώρας. Ο Λίτβιν τεκμηριώνει σημαντικές μάχες όπως η επιχείρηση "Kutuzov", η επιχείρηση "Bagration" και η Γερμανική αντεπίθεση στον ποταμό Νάρεβ, ενώ παράλληλα παρέχει μοναδικές προσωπικές παρατηρήσεις για την διάβαση του ποταμού Δνείπερου κάτω από το εχθρικό πυρ, για τον βιασμό των Γερμανίδων από Ρωσικά στρατεύματα και για το γεγονός ότι είδε τη ζωή του να περνά μπροστά από τα μάτια του καθώς παρακολουθούσε την βόμβα ενός Stuka να πέφτει κατευθείαν πάνω στην θέση του. Λόγω επίσης των καθηκόντων του ως οδηγού στρατηγών του Κόκκινου Στρατού, παρουσιάζει αποκαλυπτικές ματιές στην προ