Το 1974 αναποδογυρίστηκε η ιστορία. Αναποδογυρίστηκε η ζωή όλων στην Κύπρο. Εκείνον τον Ιούλιο κρύφτηκε ο ήλιος. Κρύφτηκε από τους καπνούς που προκάλεσαν οι βόμβες των τουρκικών αεροπλάνων. Κρύφτηκε για να μη βλέπει τους νεκρούς, τις βιασθείσες, τον εκτοπισμένο πληθυσμό. Εκείνο το καλοκαίρι όσοι το έζησαν, μικροί και μεγάλοι, θα το κουβαλούν μέσα τους για πάντα στη ζωή τους ως ένα βάρος και μια ευθύνη. Στο βιβλίο παρουσιάζονται τρεις αυτοτελείς έρευνες με διαφορετική θεματολογία που αποκαλύπτουν κοινά μυστικά και αλήθειες: Οι σκέψεις για το αντάρτικο που σχεδιαζόταν αποτυπώνουν την αντίδραση των ανθρώπων της Κύπρου στην προδοσία και στην κατοχή. Οι μαρτυρίες και οι καταθέσεις των γυναικών, που υπέστησαν βιασμό από τον κατοχικό στρατό, έρχονται στο φως πολλά χρόνια αργότερα και προκαλούν συγκλονισμό. Οι βιασμοί είναι έγκλημα πολέμου και εργαλείο καταπίεσης των κατακτητών. Η αποδελτίωση της αρθρογραφίας και της ειδησεογραφίας κατά το κρίσιμο δίμηνο Ιουλίου - Αυγούστου 1974 τεκμηριώνει τη στάση του Τύπου στα καίρια ζητήματα του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής αναδεικνύοντας τις διαφορετικές προσεγγίσεις, οπτικές και αντιλήψεις που είχαν διαμορφωθεί τότε στην κυπριακή κοινωνία. Σκιαγραφούνται οι πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής ενώ ταυτόχρονα αποτυπώνεται το ανθρώπινο δράμα με τη διαπίστωση ότι ο διχασμός δεν σβήστηκε ούτε και όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, κατέλαβε εδάφη και προχώρησε σε εθνοκάθαρση.